Àðâàí òàâõàí íàñòàé ýíý õ¿¿ãèéí òóíãàëàã õàðö ãýãýýýí èíýýìñýãëýë, óóëûí ãîë øèã ñàä òàâèñàí çàäãàé õýëýìãèé ø¿ëýã ñàíààíä ìèíü òýð ë ÷èãýýðýý áóóæýý. Íýðò ÿðóó íàéðàã÷ Ñåðãåé Åñåíèíû îéä çîðèóëñàí ñýòã¿¿ëèéí äóãààðûí õàâòñûã õàëöàðòàë íü ºâºðòºëñºí, ÿðóó íàéðàãò ç¿ðõ ñýòãýëýýñýý õàéðòàé èéì íýãýí õ¿¿õºäºº áÿöõàí õîòîä áàéíà ÷èíýý ñàíàñàíã¿é ÿâñàí ÷ áè ìºí áàÿðëàæ áèëýý.
Õ¿¿ãèéí íýðèéã Áààòàðûí Ãàëñàíñ¿õ ãýäýã. Õýíòèé àéìãèéí ªíäºðõààí õîòûí 8-í æèëèéí 2-ð äóíä ñóðãóóëèéí VIII àíãèä ñóðäàã. Ø¿ëýã÷ õ¿¿ Á.Ãàëñàíñ¿õ àéìàãòàà çîõèîãääîã àëòàí ¿çýã øàãíàëûã ýíý æèë “Íàäÿ Ðóøåâàä” ø¿ëãýýðýý õ¿ðòëýý.
“Àëòàí ¿çýã”-ýýð àðä ò¿ìýíäýý õàéðëàãäàõ ñàéõàí ÿðóó íàéðãèéã á¿òýýõèéí ºëçèéòýé åðººëèéã äýâø¿¿ëæ, íàéðãààð æàðãàñàí õ¿¿ãèéí ñóðàã÷èéí ö¿íõ, ñýòãýë õî¸ðòîî òýýæ ÿâäàã ø¿ëãýýñ óíøèã÷ ò¿ìýíäýý òîëèëóóëúÿ.
Ñ.Ï¿ðýâ
Õ¿¿õýä íàñ
Õ¿¿õýä íàñ õîëäîí îäîõîä
Õîíãîð íàéç ìèíü áèäíýýñ þó ¿ëäýõ áèëýý
“Òóóëàéí” òóõàé ºðºâäºëòýé õàéðûí
Òóíãàëàã èíýýä õýâýýðýý ¿ëäýíý
“Õ¿ðýí ìîðèíû” ãàøóóí çîâëîí
Õàéðëàõ ºðºâäºõèéí ÷àñ õàëóóí íóëèìñ ¿ëäýíý
Öàñ ºíõð¿¿ëýí ºâëèéí ºâãºí áîñãî÷èõîîä
Öàéãàà óóõààð ãý𠺺人 äýãäñýí áàÿð ¿ëäýíý
Õîíãîð íàéç ìèíü ÷è áèäíýýñ
Õ¿¿õýä íàñ áàãàäñàí õóâöñûã ìèíü àâààä ÿâíà.
Õàë ¿çýýã¿é öàãààõàí ñýòãýëèéã ìèíü
Õ¿¿õýä íàñ áèäýíä ¿ëäýýíý.
Àíãèéí îõèä
Óëààõàí òóóç õàðõàí ãýçãèéã íü ãýðýëò¿¿ëæ
Óóð öàãààí ãýðýýñ èäýðõýí öîã çàëèéã
Àÿñèéí ñàëõèíä ñýðãýýõýýð ÿàðàí ãàðñàí
Àíãèéí îõèä ìèíü ç¿¿äýý ìàíàæ õîíîíî.
Äààãàí òîîíîò ýöãèéí ãýðò
Äýýø óðãàæ íàð áîëñîí øèãýý
Àíãèéí øèðýýí äýýã¿¿ð
Òóÿàãàà óðñãàõ çóíû ñàð øèã
Àíãèäàà òà íàð öàãààí ãýãýý
Îð÷ëîíä òóëãàò ãàë ýçýãíýõýýð
Îëóóëàà èðæ äýý òà íàð ìèíü
Àíãèéí îõèä ìààíü öýíõýð çóóíààñ
Àëòàí óðãèéí Ìîíãîëæèí îõèä
Ãîî ¿çýñãýëýíãýý îðõèîä ÿâæ äýý.
Íàäÿ Ðóøåâàä
Ìîíãîë ¿ëãýðèéí ¿ìõ øàð òîñ øèã ñàðàí ãýðýëòýíý
̺ðººäºëä àâòàõäàà ýðõ ÷ºëºº ãýæ þó õýëäãèéã îäîî ìýäëýý
ßðóó ãîî ñàéõíûã öýýæ òýíýãýð óõààð÷
ÿãààõàí ãýãýýò çóðàã á¿õíýýñ ÷èíü àç æàðãàëûã áè íýýëýý
Àé Íàäÿ
Ñàð - øèíãýí äóóò æàðãàëûí îðäíû õîíõ àæýý
Ñàëõè - õ¿ì¿¿ñèéã äóóäàõ ìºíõèéí õîíõî÷ àæýý
Ãàë øóóðãà îäîä – îðäíû áàäìààðàã ýðäíýñèéí òóóðãà àæýý
ÿéöýýæ àìæñàíã¿é
Íàìðûí áîðîî áóñ
Íàðíû ãýðýë íýâòýðñýí öàñààð îð÷ëîí ìýãø¿¿ëíýì
Íàäÿ ÷è õàà áàéíà?
Áðóíî, Ãàëëèëåéã ýíõæèíä îäñîí ãýæ
Áóöàæ èðýõã¿é çóóíààñ íàéðàã÷èä óÿíãààð õàéëñàí
Äèâààæèíä îäîî õýí æàðãàæ áàéíà
Äàíòåñ óó? ýñâýë Ïóøêèí óó?
Íàäÿ ÷è õààíà áàéíà?
Äóóñààã¿é óðàí çóðãìéí îðäîíä èðæ õàíà á¿ãäèéã òýìòýðíýì
Èäýðõýí ç¿ðõíèé ãóíèã ñàðíèàæ
Íàäÿ ÷è íàìàéã òºðºõèéã õ¿ëýýëã¿é
Íàðòààñ ÿâ÷èõñàí þì ãýæ ¿¿?
Ãàëáàðâààñàí ìîäíû ¿ç¿¿ð ø¿ðãýí àëäàõ öàõëàé øèã ñàðíû òóÿà
Ãóíèã øèíãýýã¿é îðîã øàðãàë íàâ÷ñûí òóõàé áè÷èõ á¿ðèéä ìèíü
Ãàíöõàí ä¿ðñã¿éõýí Ïóøêèíèéã ÷è çóðñààð ñóóõ øèã ñàíàãäàõóé
Ãàçàð áóóæ àìæààã¿é ñàðíû òóÿà òîãòñîí íàâ÷ñààð íóëèìñàà áè àð÷íàì
Õîíãîð Íàïÿ ìèíü ÷è áèëãèéí ìýëìèéãýý íýýõäýý
Õîðãîé øàðãàë íàðòàé Ìîíãîëûí òýíãýðèéã ë õàðñàí
Õºâã¿¿í áè îð÷ëîíä äóó àëäàõààð ÿàð÷ ìýëìèéãýý íýýõýä
Õîíîã íü ã¿éöñýí òýðãýë ñàðòàé ÷èíèé õàðñàí òýíãýð ìèíèéõ ë áàéñàí
×è òóóëüñàä ãàðäàã îð÷ëîí çàìáóó òèâ äîð
×èëñýí ãàðàà àìðààæ ÷àäàëã¿é õîðâîîä ìºíõºðñºí
×èíèé õàðñàí Ìîíãîëûí òýíãýð äîð òºðñºí人 áàõàäñààð
×èíèé çóðã,èéí äóòóóã ø¿ëãýýðýý ã¿éöýýõèéí õ¿ñýëä àâòñààð
Àõèàä ë áè áîäëûí äàëàéä õºã àëäàíà
Àëñûí àðâàí ìÿíãàí îäîä øèã çóðàã á¿õýí ÷èíü
Àìãàëàí ñàíñðûí îðä áîëæ õ¿ì¿¿íèé ñýòãýëä òóÿàðàõóé
Àìæààã¿é îðõèñîí äýýâðèéã íü ìèíèé ø¿ëýã îðëîîñîé.


Сэтгэгдэлүүд:
Ясны яруу найрагч шүү.
Ясны юм гэж
Ясанд хүрдэг чанараараа
цаанаа л өөр шүү.
2009-10-08 09:03:41
Арван тавхан настай энэ хүүгийн тунгалаг харц гэгэээн инээмсэглэл, уулын гол шиг сад тависан задгай хэлэмгий шүлэг санаанд минь тэр л чигээрээ буужээ. Нэрт яруу найрагч Сергей Есенины ойд зориулсан сэтгүүлийн дугаарын хавтсыг халцартал нь өвөртөлсөн, яруу найрагт зүрх сэтгэлээсээ хайртай ийм нэгэн хүүхөдөө бяцхан хотод байна чинээ санасангүй явсан ч би мөн баярлаж билээ.
Хүүгийн нэрийг Баатарын Галсансүх гэдэг. Хэнтий аймгийн Өндөрхаан хотын 8-н жилийн 2-р дунд сургуулийн VIII ангид сурдаг. Шүлэгч хүү Б.Галсансүх аймагтаа зохиогддог алтан үзэг шагналыг энэ жил “Надя Рушевад” шүлгээрээ хүртлээ.
“Алтан үзэг”-ээр ард түмэндээ хайрлагдах сайхан яруу найргийг бүтээхийн өлзийтэй ерөөлийг дэвшүүлж, найргаар жаргасан хүүгийн сурагчийн цүнх, сэтгэл хоёртоо тээж явдаг шүлгээс уншигч түмэндээ толилуулъя.
С.Пүрэв
Хүүхэд нас
Хүүхэд нас холдон одоход
Хонгор найз минь биднээс юу үлдэх билээ
“Туулайн” тухай өрөвдөлтэй хайрын
Тунгалаг инээд хэвээрээ үлдэнэ
“Хүрэн морины” гашуун зовлон
Хайрлах өрөвдөхийн час халуун нулимс үлдэнэ
Цас өнхрүүлэн өвлийн өвгөн босгочихоод
Цайгаа уухаар гэр өөдөө дэгдсэн баяр үлдэнэ
Хонгор найз минь чи биднээс
Хүүхэд нас багадсан хувцсыг минь аваад явна.
Хал үзээгүй цагаахан сэтгэлийг минь
Хүүхэд нас бидэнд үлдээнэ.
Ангийн охид
Улаахан тууз хархан гэзгийг нь гэрэлтүүлж
Уур цагаан гэрээс идэрхэн цог залийг
Аясийн салхинд сэргээхээр яаран гарсан
Ангийн охид минь зүүдээ манаж хононо.
Дааган тоонот эцгийн гэрт
Дээш ургаж нар болсон шигээ
Ангийн ширээн дээгүүр
Туяагаа урсгах зуны сар шиг
Ангидаа та нар цагаан гэгээ
Орчлонд тулгат гал эзэгнэхээр
Олуулаа ирж дээ та нар минь
Ангийн охид маань цэнхэр зуунаас
Алтан ургийн Монголжин охид
Гоо үзэсгэлэнгээ орхиод явж дээ.
Надя Рушевад
Монгол үлгэрийн үмх шар тос шиг саран гэрэлтэнэ
Мөрөөдөлд автахдаа эрх чөлөө гэж юу хэлдгийг одоо мэдлээ
Яруу гоо сайхныг цээж тэнэгэр ухаарч
ягаахан гэгээт зураг бүхнээс чинь аз жаргалыг би нээлээ
Ай Надя
Сар - шингэн дуут жаргалын ордны хонх ажээ
Салхи - хүмүүсийг дуудах мөнхийн хонхоч ажээ
Гал шуурга одод – ордны бадмаараг эрднэсийн туурга ажээ
Гүйцээж амжсангүй
Намрын бороо бус
Нарны гэрэл нэвтэрсэн цасаар орчлон мэгшүүлнэм
Надя чи хаа байна?
Бруно, Галлилейг энхжинд одсон гэж
Буцаж ирэхгүй зуунаас найрагчид уянгаар хайлсан
Диваажинд одоо хэн жаргаж байна
Дантес уу? эсвэл Пушкин уу?
Надя чи хаана байна?
Дуусаагүй уран зургмйн ордонд ирж хана бүгдийг тэмтэрнэм
Идэрхэн зүрхний гуниг сарниаж
Надя чи намайг төрөхийг хүлээлгүй
Нартаас явчихсан юм гэж үү?
Галбарваасан модны үзүүр шүргэн алдах цахлай шиг сарны туяа
Гуниг шингээгүй орог шаргал навчсын тухай бичих бүрийд минь
Ганцхан дүрсгүйхэн Пушкинийг чи зурсаар суух шиг санагдахуй
Газар бууж амжаагүй сарны туяа тогтсон навчсаар нулимсаа би арчнам
Хонгор Напя минь чи билгийн мэлмийгээ нээхдээ
Хоргой шаргал нартай Монголын тэнгэрийг л харсан
Хөвгүүн би орчлонд дуу алдахаар яарч мэлмийгээ нээхэд
Хоног нь гүйцсэн тэргэл сартай чиний харсан тэнгэр минийх л байсан
Чи туульсад гардаг орчлон замбуу тив дор
Чилсэн гараа амрааж чадалгүй хорвоод мөнхөрсөн
Чиний харсан Монголын тэнгэр дор төрсөндөө бахадсаар
Чиний зург,ийн дутууг шүлгээрээ гүйцээхийн хүсэлд автсаар
Ахиад л би бодлын далайд хөг алдана
Алсын арван мянган одод шиг зураг бүхэн чинь
Амгалан сансрын орд болж хүмүүний сэтгэлд туяарахуй
Амжаагүй орхисон дээврийг нь миний шүлэг орлоосой.
Өгөөмөр зовлонг жаргал шиг эдлэх сайхан"
Б.Галсансүх
зүгээр нэг хүн ингээд хэлчихгүй л дээ
lolitagiin amarag
Сэтгэгдэл үлдээх: